Kadir Polat Toban
ASKİ, şebeke suyunu düzenli analizlerle içilebilir olarak açıklarken, damacana ve arıtma cihazı giderleri temiz suya erişimde gelir farkını görünür kılıyor.
Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi (ASKİ), kent genelinde 1.112 noktadan alınan numunelerle şebeke suyunun Dünya Sağlık Örgütü ve Avrupa Birliği standartlarında, güvenle tüketilebilir olduğunu bildiriyor. Ancak yüksek kireç oranı, eski bina tesisatları ve bakımsız apartman depolarının suyun tat ve kokusunu değiştirmesi, bazı Ankaralıları damacana veya arıtma cihazı kullanmaya yöneltiyor.
Bu tercihin maliyeti hane bütçelerine yansıyor. Damacana fiyatları ve arıtma cihazlarının kurulum giderleri, temiz suya erişimin gelir gruplarına göre farklılaşmasına neden oluyor.
Damacana su için aylık gider 1.000-1.500 TL’yi buluyor
2026 Haziran verilerine göre Ankara’da 19 litrelik damacana su, markasına bağlı olarak 170-190 lira arasında satılıyor. Damacanası olmayanların ilk alım maliyeti ise depozito ve iadesiz ürün farkıyla 300 ila 350 liraya çıkıyor.
Dört kişilik bir ailenin ayda ortalama 6-8 damacana tükettiği varsayımında, içme, yemek ve çay için yapılan harcama aylık 1.000-1.500 lira arasında değişiyor. Bu tutar, asgari ücretle geçinen hanelerin mutfak bütçesine ek yük getiriyor.
Arıtma cihazı maliyeti gelir farkını belirginleştiriyor
Damacana masrafını uzun vadede azaltmak isteyenlerin tercih ettiği 5 aşamalı ters osmoz cihazlarının 2026’daki kurulum bedeli Ankara’da ortalama 15.500-17.500 lira. Haberde, şebeke suyunun toplam çözünmüş katı madde değerinin 300 ppm’in üzerinde olduğu ve bu cihazların değeri içilebilir seviyelere düşürdüğü belirtiliyor.
Çayyolu, İncek ve Yaşamkent gibi bölgelerdeki üst ve orta-üst gelir grubu haneler, 15-20 bin liralık cihaz yatırımıyla kireç sorununa çözüm arıyor. Batıkent, Yenimahalle merkez ve Keçiören’de yaşayan memur ve beyaz yakalı aileler ise artan damacana giderlerini bütçelerine göre karşılamaya çalışıyor.
Mamak, Sincan ve Altındağ’ın çeper mahallelerinde arıtma cihazı ya da düzenli damacana alımını karşılayamayan bazı hanelerin şebeke suyunu kaynatarak içtiği veya mahalle çeşmelerinden su taşıdığı aktarılıyor.
