Angaralı
Ankara’da brütalist mimarinin öne çıkan örnekleri arasında ODTÜ Mimarlık Fakültesi, eski Türk Dil Kurumu binası ve Cinnah 19 Apartmanı bulunuyor. Çıplak betonun tasarımın parçası olarak kullanıldığı bu yapılar, kentin mimari mirasının farklı dönemlerini yansıtıyor.
1960’lardan itibaren dünyada yaygınlaşan brütalizm, betonu sıva ya da boya ile kaplamadan, ham haliyle kullanma yaklaşımına dayanıyor. Ankara’da da bu anlayışın önemli örnekleri yer alıyor.
ODTÜ Mimarlık Fakültesi
Altuğ ve Behruz Çinici’nin tasarladığı ODTÜ Mimarlık Fakültesi, 1960’larda inşa edildi. Çıplak beton yüzeyleri, büyük pencereleri ve iç içe geçen avlularıyla yapı, modern mimarinin Türkiye’deki önemli örnekleri arasında gösteriliyor. Binada beton, taşıyıcı işlevinin yanı sıra estetik bir öğe olarak da kullanılıyor.
Eski Türk Dil Kurumu binası
Kavaklıdere’de, Atatürk Bulvarı üzerinde bulunan eski TDK binası, Cengiz Bektaş tarafından 1980’lerde tasarlandı. Günümüzde Kültür ve Turizm Bakanlığı ek hizmet binası olarak kullanılan yapının cephesindeki güneş kırıcılar ve ahşap ayrıntılar, çıplak betonla birlikte öne çıkıyor. Avlulu planıyla bina, çevresindeki apartman dokusu içinde belirgin bir yer tutuyor.
Cinnah 19 Apartmanı
Nejat Ersin’in 1950’lerin sonunda tasarladığı Cinnah 19, konut mimarisinde brütalist yaklaşımın erken ve sıra dışı örneklerinden biri olarak anılıyor. Çıplak beton cephesi ve dairesel pencerelerinin yanı sıra çatısındaki ortak havuz ve terasla döneminin ötesinde bir yaşam düzeni sunuyordu. Sonraki tadilatlar yapının özgün dokusunu kısmen değiştirse de Cinnah 19, Ankara’nın mimari simgeleri arasındaki yerini koruyor.
Bu üç yapı, betonun yalnızca yapı malzemesi değil, tasarım anlayışının da bir parçası olarak ele alındığı dönemin Ankara’daki örnekleri arasında yer alıyor.
